جلسه اول:
دانش آموز ح.ق که در مدرسه شهید فرقانی درس می خواند به شدت لجباز می باشد.در جلسه اول از
مادر دانش آموز خواستم که به مدرسه تشریف بیاورد و با او صحبت کردم.در جلسه اول از مادر
خواستم درباره رفتار دانش آموز توضیح دهد.وی خیلی ناراحت بود چرا که دخترش خیلی لجباز
است.همیشه در حال گریه کردن است.وقتی چیزی ر ا بخواهدو به او ندهیم آن قدر گریه میکند ودادو
بیداد می کند که ناچار می شویم کاری که خواسته را انجام میدهیم و یا وسیله ای که خواسته را به او
می دهیم در کلاس درس نیز آنچه را که دلخواه او نباشد وسط کلاس دراز می کشد و گریه می
کند.پدرش او را خیلی لوس بار می آورد(چون اسم مادرش را روی او گذاشته).از وی خواستم در
جلسه بعد پدر دانش آموز نیز تشریف بیاورد و از وی خواستم به گریه های بچه اش اهمیت ندهد و
وقتی رفتار و عمل نامطلوب را انجام دهد به او آنچه را می خواهدندهند و به وی بگویند زمانی که
رفتار درست انجام دادی چیزی را که می خواهد به او بدهند.
جلسه دوم:
در جلسه دوم پدر و مادر شریف آوردند بعد از سلام و احوالپرسی راهکارهایی به آن ها ارائه دادم
که در خانه:
1.عدم توجه و نادیده گرفتن رفتار کودک لجباز 2.برقرلری امنیت و آرامش در خانواده
3.عدم لجبازی والدین 4.مستقل بار آوردن کودک 5.راهنمایی (آری) اما دخالت (نه) در رفتار با
کودک باید ثابت قدم بود.
جلسه سوم:
در جلسه بعد که مادر دانش آموز تشریف آورد خیلی خوشحال بود که کارهایش نتایج مطلوبی داشته
است و لجبازی فرزندش به شدت کاهش یافته است.
ماهم خانی