ناخودآگاه به یاد بهشتت افتادم. با خود اندیشیدم در آنجا چه داری که آنقدر به آن می بالی؟ چه هست آنجا که لایق تلاش بی پایان و شکیبایی بر مصیبتهاست؟ چه چیزی را آنجا پنهان کرده ای که اینجا نمی توان یافت؟
از حوریان درشت چشم گفته ای، اینجا هم هست؟
از لباسهای سبز و ابریشمی سخن رانده ای، بر تن زمینیان هم هست؟
جوی شیر و عسل به راه انداخته ای، ساختنش دشوار نیست؟ انواع درختان و سبزه ها و غذاها و... مگر آدمیزاد قادر به ساختنش نیست؟ مگر شداد بهشت برینی از طلا بر زمین نساخت؟ مگر فرمانروایان قدرت طلب دنیا، قادر به فراهم آوردن اینها نیستند؟ مگر پادشاهان از گذشته تا کنون برای خود حرمسرا ها نساخته اند؟ مگر قوم لوط بر مردان رفع نیاز نمی کردند؟
چیست آنجا که اینجا نیست؟
کسی گفت: خدا آنجاست.
گفتم: مگر خدا اینجا نیست؟ خدا همه جا هست چه اینجا چه آنجا.
معمایم بی جواب مانده بود که ندای از اعماق درونم مرا به خود خواند. جهنم چه دارد که باید از آن گریخت؟
آری من نادان بودم که ندانستم. بارها گفته بودی در بهشت سلام است، عشق است، مهربانی هست. آری آنجا آدم است، آدم.
آنجا زنان زیبایش قانع به همسرند، آنجا مردانش مردند. آنجا دروغ نیست، خیانت نیست، حسادت نیست، کبر نیست، غیبت نیست، تهمت نیست.
آنجا غرور نیست، خودبزرگ بینی نیست.
آنجا هیچکس عاشق قدرت نیست. آنجا کسی بر دیگری حاکم نیست، آنجا اسارت نیست، زنا نیست.
آنجا ناسزا نیست.آنجا..............
آنجا خبری از حیوان نیست. آنجا دل شکستن نیست. دزدی نیست. آنجا کودکی نیست. گرسنگی نیست، خستگی نیست. مرگ نیست.
آنجا خدا در بین خوبان است. آنجا همسایه ات مهربان است، آنجا چاقو کشیدن نیست، قتل نیست، زورگیری نیست.
راستش آنجا انسان کودن نیست.
آنجا دیگر بحث با هر کس و ناکس بر سر دنیا و مالش نیست. آنجا فخر فروشی نیست. آنجا چشم و همچشمی نیست. آنجا دیگر ایران و آمریکا نیست. سیاست نیست.
آنجا دیگر جنگ زن و شوهر نیست، طلاق نیست، یتیم نیست. آنجا پدر بد زبان دیگر نیست. زن بد، مرد بد نیست. برادر با برادر در گیر نیست، خواهر از خواهر دلگیر نیست.
آنجا فریاد نیست.
آنجا از انجماد ذهن ها دیگر خبری نیست. کینه و حرص و طمع نیست.
ساده تر: آنجا کمتر از آدم هیچکس نیست.
اما هرچه اینجا نیست، آنجا هست................پس لطفا گوسفند نباشید.........................................